شنيده ام خواندن دعاي ندبه، صلوات براي امر ظهور، زيارت آل ياسين، دعاي معرفت و دعاي غريق، انسان را به تو نزديك مي كند.
دعاي غريق چنين است:
«يا اللهُ يا رحمانُ يا رحيمُ يا مقلب القلوب ثبت قلبي علي دينك»
مهدي زهرا!
بگذار بگويم كه اهل دنيا در نبود تو چه كارها مي كنند و سرنوشت بي حضور تو چگونه بدون حساب و كتاب عمل مي نمايد! بايد گفت دنيا بي تو از جهنم پست تر است، حتي براي آناني كه دم از خوشبتي مي زنند!
مهدي جان!
چشم ها به من مي گويند: ديگر انتظار بس است، شايد روزي ما از بين برويم و جمال مولايمان را نبينيم! قلب مي گويد: شايد روزي از كار بيفتم و عشق سرورمان را درك نكنم! دل مي گويد: شايد روزي پرپر گردم و از آمدن معشوق با خبر نشوم! دست مي گويد: شايد روزي بريده گردم و دستان آقايم را لمس نكنم! پا مي گويد: شايد روزي از كار بيفتم و نتوانم در ركاب مو لايم باشم! ولي تنها چيزي كه آنها را نگهداشته، اميد نزديكي ظهور توست.
محبوبم!
خسته ام از زندگي يي كه بايد بدون عاشق، بدون محبوب، بدون برادر روزگار را سپري كنم! آخر سالهاست كه انتظارت را مي كشم!
مولاي من!
حضور تو در خانه ي دلم باعث شده كه قلبم آرام گيرد و اميدي براي تپيدن داشته باشد. كاش پرستو بودن و بر بام خانه ي تو پرواز مي نمودم! كاش پروانه بودم و بر گرد تو مي گرديدم! كاش قاصدك بودم و به سوي تو بال مي گشودم و خبر ظهور تو را از زبان خودت مي شنيدم! كاش ابري بودم و سايباني براي وجود خسته ات! ولي افسوس كه انسان خاكي يي بيش نيستم تا به آستان خانه ات گام نهم!
امام من!
آن قدر از فراغت گريسته ام كه نور چشم هايم زايل گشته، تو رئوف و مهربان و خوش قلبي، اين را از همه شنيده ام و خود نيز ديده ام، پس مهربانم! براي من دعا كن كه هيچ گاه مطيع نفس نگردم و فريب شيطان را نخورم و او را همواره دشمن قسم خورده ي خود بدانم و هيچ گاه به او اجازه ندهم كه با احساسم بازي كند و مرا از تو دور نمايد.
دعايم كن اي عزيزتر از جان !